Mijn verhaal

Praktijk Hornung


Voor welzijn en wel blijven


MIJN VERHAAL

 

Hoe heb ik weer zeggenschap terug genomen over mijn leven?

 

 

Mijn missie in mijn leven wordt steeds duidelijker aan me kenbaar gemaakt. En hoe duidelijker het wordt, hoe blijer ik er ook van word. Om mij heen zie ik zo veel vrouwen die leven hoe zij denken dat iedereen om hen heen vindt dat ze moeten leven. Het is ook lastig, want leef je anders, da heeft iedereen wel een mening over je! Voor alle vrouwen, moeders, die het gevoel hebben dat ze vast zitten in een keurslijf van verwachtingen: neem je eigen ruimte weer in en leef je eigen leven. Dit is mijn verhaal en door mijn verhaal kan ik je nu de ondersteuning bieden die je nodig hebt om ook weer je eigen verhaal te schrijven en zeggenschap terug te nemen over jou leven!

 

Het begin, mijn jeugd

 

Ik ben geboren in een dorpje in Twente. Daar heb ik me eigenlijk nooit thuis gevoeld, altijd het gevoel gehad dat ik het zwarte schaap was, raar, maar ook vooral het gevoel dat ik niets waard was. Anderen waren beter, slimmer, knapper, etc. Mijn zelfvertrouwen kon ik makkelijk kwijt op een postzegel.. Wel had ik altijd het gevoel dat ik mensen wilde helpen die hulp hard nodig hadden. En ik wilde de wereld zien, weg uit dat dorpje. HBO-v na mijn eindexamen leek een logische stap: mensen helpen en daarna met Artsen zonder Grenzen de wereld over. Mijn klas met alleen meiden bleek voor mij niet een goede omgeving, en de opleiding bleek me ook helemaal niet te liggen. Als verpleegkundige moet je echt ook je grenzen aan geven en met nog steeds zo weinig zelfvertrouwen was dat te moeilijk voor me. Verder was ook geduld niet mijn sterke kant, zeg maar. Als ik dan niet mensen letterlijk aan het bed kon helpen, dan maar op een andere manier. Dat werd de opleiding tot biochemisch analist, waarbij ik dacht dat je ziekten bij de bron, het DNA, kan aanpakken. Dat is vond ik echt geweldig, want we leren allemaal dat zeker bepaalde ziektes door een foutje in het DNA ontstaan. Door een leuke klas om me heen, werd mijn vertrouwen beter en met het afscheid nemen van mijn oude, veilige groepje vrienden, ging er een wereld voor me open. Door anoniemer te kunnen leven in een grotere stad en voor mezelf te moeten zorgen, voelde ik me al veel minder opgesloten en gecontroleerd. Meer mezelf.

 

Werken

 

Na de opleiding bleek wel dat werken aan DNA onderzoek best saai is. Elke dag zoeken daar dat ene foutje, pff. En omdat de banen niet voor het oprapen lagen, ben ik terecht gekomen bij een groot biotechnologisch bedrijf in Leiden. Binnen de productie afdeling waar medicijnen werden gemaakt. En eenmaal aan het werk binnen de biotechnologie en farmacie, voelde ik dat dit niet was wat ik wilde, maar lukte het me niet om te vinden wat ik wel wilde. Dus na een sabbatical om te reizen en de wereld te zien, was naar mijn idee de enige mogelijkheid op een baan weer binnen deze bedrijfstak. In totaal heb ik ongeveer 16 jaar hier gewerkt, van productie, naar ontwikkeling, testen, bij klinische studies betrokken geweest en uiteindelijk bij de eind kwaliteitscontrole of het product goed gemaakt is en gebruikt mag worden in ziekenhuizen.

En wat heb ik me opgesloten en onvervuld gevoeld. Maar ja, er moet geld verdiend worden en alle banen zijn nu eenmaal van 8 tot half 5 bijvoorbeeld. Of nog erger, in 24 uur shiften. Dat hakt er ontzettend in, wisselende diensten en nachten door werken. Nadat ik Edwin had leren kennen, was op een gegeven moment ook een sterke kinderwens. Dus ben ik eerst 4 dagen gaan werken en uiteindelijk, toen mijn oudste dochter werd geboren, 3 dagen. 1 dag opvang door papa, 2 dagen opvang bij de kinderopvang. Iedereen doet dat, dus wij ook. Dochter nummer 2 kwam er vlot achteraan, mijn gezin was compleet. Maar de combinatie met werk, zelfs die 3 dagen, en een meisje dat niets anders wilde dan borstvoeding en geen flesje, was niet goed. Alles moest perfect  vond ik,  op werk maar ook thuis omdat er mensenlevens vanaf hingen, dus mijn lat lag veel te hoog. Ohh, als ik ook terug kijk hoe ik toen in mijn vel zat.. Ik herken mezelf helemaal niet meer! Waar ik normaal zo scherp en oplettend ben en ook altijd geweest ben, leefde ik toen in een soort waas leek wel. Een voorbeeld: zat ik met de jongste ineens bij een verkeerde kinderarts, die ons helemaal niet kende. Maar alleen zijn, opvallende, naam had ik onthouden van een eerder bezoek. Deze controle was dus totaal nutteloos, voor hem, mij, maar vooral voor mijn dochter. Deze periode duurde, denk ik, in totaal wel een jaar of 2. Daarna kreeg ik een schildklier aandoening, was ik in een korte periode ineens lekker slank weer.  Niet goed, dus medicatie.

 

Verandering

 

 In diezelfde periode kwam ik ook een aankondiging van een open dag voor de opleiding tot klassiek homeopaat. Soms heb je van die momenten in je leven dat je het ineens weet? Nou, dit was er één. Ondanks dat de opleiding 5 jaar zou duren, t maakte me niet uit, dit was het. En het heeft me zo ver gebracht! Al werkend binnen de farmacie, heb ik de opleiding afgemaakt. Ontzettend pittig voor mijn gezin. Zeker ook met de persoonlijke ontwikkeling die tijdens de opleiding veel aandacht heeft gekregen: je kunt pas een ander helpen als je zelf ook weet wat je pijn punten zijn.  Maar ik denk wel dat ze er een veel leukere moeder voor terug hebben gekregen. En mijn man een leukere vrouw, waardoor hij zelf ook verder is gaan ontwikkelen.

 

Maar blijkbaar was het nog niet genoeg en had ik nog niet voldoende geleerd. Pas nadat bekend werd dat mijn jongste dochter een ernstige chronische ziekte heeft, is onze leefstijl ook echt om gegaan. Ben ik me gaan verdiepen in hoe de verschillende grote bedrijfstakken ons beïnvloeden. Het is ook een super combi natuurlijk: de voedingsindustrie geeft ons eten waar alle levensenergie uit is gehaald en waar we ziek van worden. Daar kunnen de farmaceutische bedrijven weer wat voor verzinnen om ons klacht-vrij verder te laten leven. Maar ook de petroleum tak doet mee, onze verzorgingsproducten zitten vol met aardolie derivaten. Wat ben ik geschrokken wat mijn gezin alsnog aan troep binnen kreeg en heeft gekregen al die jaren. Zelfs al tijdens mijn zwangerschappen! Ik heb namelijk ook gewoon mijn haar geverfd in die tijd. En omdat homeopathie een geweldig vak is, maar ook zijn beperkingen heeft, ben ik ook op natuurgeneeskundig vlak mij verder gaan verdiepen. Ik heb Reiki I en II behaald, ben de opleiding tot orthomoleculair therapeut gaan volgen en ondertussen ook meer gaan lezen over essentiële oliën. En er is nog zo veel meer te leren!

 

Genoeg is genoeg. Dit was voor mij dus echt de druppel: ik neem NU weer de zeggenschap terug wat ik mijn gezin te eten geef, wat ik op ze laat smeren, waar ik mijn kleding, etc. mee was. Dat was en is nog steeds een uitdaging. Zeker met pubers in huis en een man die ook zo zijn eigen dingen wil. Dat betekend voor mij veel uitleggen waarom bepaalde dingen wel of niet, in de hoop dat er op een gegeven moment genoeg blijft hangen. Vers bereide maaltijden met biologische producten gaat er gelukkig na 3 jaar heel soepel in, meestal, ook omdat het een must is. Wat er mee gaat naar school of werk, vind ik nog wel en uitdaging. Iedere dag salade, of een omelet, spelt pannenkoek, …, is ook niet heel praktisch. Er gaat dus nog steeds heel regelmatig brood mee. De tussendoortjes zijn helemaal een uitdaging. Zelf vind ik eigenlijk dat 3 maaltijden per dag echt genoeg zou moeten zijn. Maar om pubers nu om 8 uur al met een goed gevulde buik naar school te sturen gaat natuurlijk echt niet. En om het ontbijt over te slaan en, heel gezond overigens intermittend fasting, naar 2 maaltijden op een dag te gaan vind ik voor pubers ook niet goed. Maar het besef is er, dat in tegenstelling tot wat er op alle reclames gezegd wordt, je helemaal niet al die tussendoortjes nodig hebt. Echt niet! Trillende handen en hongerklop dus ook niet, maar zijn een duidelijk teken van een niet goed functionerend lichaam.

 

Ik kies bewust welke producten ik koop in de supermarkt. Daar zitten best wel eens koekjes bij of chips. Maar het grootste deel is vers. De voedingsindustrie verdient nog maar erg weinig aan mij.

Helaas vanwege de ziekte van mijn dochter, verdient de farmaceutische industrie wel aan me. Maar door de verschillende alternatieve geneeswijzen en het dieet, is dat tot het minimum afgebouwd. Andere gezondheidsklachten lossen we ook zo veel mogelijk met natuurlijke middelen op, dus ook daar heb ik zo veel mogelijk zeggenschap terug genomen.

 

Ik hoor het vaak, dat er echt iets levensbedreigends moet gebeuren waardoor er de noodzaak ingezien wordt om die veranderingen door te zetten. En ik ben daar natuurlijk zelf ook een voorbeeld voor. Niet handig, maar wel begrijpelijk.  Voor jou heb ik het liever anders en dat je uit vrije wil en zonder dringende noodzaak kunt kiezen voor een gezonde leefwijze. Door je zeggenschap over jou leven terug te nemen. Want jij bent de enige die daar wat over te zeggen heeft, niemand anders. Dat is wat ik jou gun, en met jou je kinderen. Want het voorbeeld dat je ze nu mee geeft, nemen ze mee de rest van hun leven en hopelijk ook de generaties na jullie. Ik wens je heel veel gezondheid en wijsheid. Maar vooral zeggenschap!

 

Klaar met leren?

 

Betekend dat nu dat ik klaar ben met leren en alle wijsheid heb om alle problemen voor mijzelf, mijn gezin en jou, op te lossen? Zeker niet! Nog steeds merk ik ook bij mezelf stukken die ik op mag lossen. Zoals het stuk waar ik nu erg mee bezig ben: ik ervaar veel onrust en een onveilig gevoel wanneer ik weg ga uit mijn vertrouwde omgeving. Het lijkt te komen uit een kindertrauma op mijn 2e, waar ik alleen (zoals toen normaal was) in het ziekenhuis moest blijven.  Veel volwassenen hebben dat mee gemaakt als kind en het heeft zeker nog invloed op het leven van nu, in ieder geval bij mij. Ook hierin ervaar ik veel steun in het homeopathische middel dat goed past nu bij mij, reiki behandelingen en steun van collega therapeuten. Ook hier vertel ik je graag meer over, dus neem gerust contact op.

Contact gegevens Homeopathie, Orthomoleculaire therapie en Reiki             Contact gegevens Massage (Edwin):

(Marjon) :

Telefonisch: 06-36 17 22 54,  homeopathie@praktijkhornung.nl                               Telefonisch:  06-17 73 06 96, massage@praktijkhornung.nl

 

Disclaimer van Praktijk Hornung                                    Privacy regeling van Praktijk Hornung

 

Copyright  ©Praktijk Hornung 2018.  All Rights Reserved